پیدای بی پیدا

اول به بانگ نای و نی ارد به دل پیقام وی              انگه به یک پیمانه می بامن وفا داری کند

گفتم گره نگشوده ام زان طره تا من بوده ام           گفتا منش فرموده ام تا با  تو  طراری کند

دلبر که جان فرسود از او کام دلم نگشود ازاو         نومید نتوان بود از او باشد که دل داری کند

پشمینه پوش توند خو از عشق نشنیدست بو       از مستیش رمزی بگو تا ترک هشداری کنم

زان طره پر  پیچ خم سهل است اگر بینم ستم        از بند و زنجیرش جه غم ان کس که عیاری کند

با جشم پر نیرنگ او حافظ نکن اهنگ او                 کان طره شبرنگ او بسیار  طراری کند